Franschhoek: walvissen, wijn en een bezoek dat ons bijbleef

Van de kust van Hermanus tot de wijnvelden van Franschhoek: de laatste dagen van onze Zuid-Afrikaanse rondreis brachten nog heel wat afwisseling.

🐋 Op weg naar Hermanus

Na het ontbijt namen we afscheid van Kaapstad. Drie dagen lang had de stad ons verrast met haar afwisseling: van een Afrikaanse avond en een eerste helikoptervlucht tot pinguïns, Cape Point en gezellige avonden aan het Waterfront. We wisten dat het einde van onze rondreis stilaan dichterbij kwam, maar daar wilden we nog niet te veel aan denken. Er stonden gelukkig nog enkele mooie belevenissen op het programma.

Onze eerste bestemming was Hermanus, een sfeervol kuststadje dat bekend staat als één van de beste plekken om walvissen te spotten. Daarvoor waren we natuurlijk gekomen, maar eerst kregen we nog wat vrije tijd om het stadje te verkennen.

Al snel merkten we hoe aangenaam Hermanus aanvoelt. Langs de kust wandelden we voorbij mooie woningen, gezellige terrasjes, leuke winkeltjes en uitnodigende restaurants. Het was zo’n plaats waar je zonder moeite een volledige dag zou kunnen doorbrengen. Wij begonnen alvast met een ijsje op een terras, terwijl we genoten van de ontspannen sfeer en het uitzicht op de oceaan.

Tijdens onze wandeling ontdekten we ook een aantal klipdassen (dassies), kleine dieren die je hier regelmatig tussen de rotsen ziet zitten. Op het eerste gezicht lijken ze op grote cavia’s, maar verrassend genoeg zijn ze één van de dichtste levende verwanten van de olifant. Een leuk weetje dat we zonder onze gids waarschijnlijk nooit hadden geweten.

De sfeer in Hermanus voelde helemaal anders aan dan in Kaapstad. Minder druk, meer rust en vooral een plek waar iedereen leek te genieten van de zee en de natuur. Maar de echte reden van ons bezoek moest nog komen. Het was tijd om de haven op te zoeken, want daar lag de boot al op ons te wachten voor een tocht waar we al een hele tijd naar uitkeken.

🐋 Oog in oog met de walvissen van Hermanus

Na onze wandeling door Hermanus was het eindelijk tijd waarvoor we naar dit gezellige kuststadje waren gekomen. In de haven lag de boot al klaar voor een walvissafari. Augustus en september zijn de beste maanden om hier walvissen te spotten. We hoopten dus dat we wat geluk zouden hebben.

Dat geluk hadden we meer dan voldoende.

Na 20 minuten varen verschenen de eerste walvissen aan de oppervlakte. Even later zagen we er overal. We wisten op een bepaald moment gewoon niet meer waar we eerst moesten kijken. Rond de boot doken voortdurend nieuwe walvissen op, soms heel dichtbij, soms iets verderop. Het was een beeld dat je moeilijk op foto kunt vastleggen. Sommige momenten moet je gewoon zelf beleven.

Voor Nadia werd de tocht na een tijdje iets minder comfortabel. Door de golven en het deinen van de boot voelde ze zich even niet zo goed en ging ze kort naar beneden om bij te komen. Gelukkig was dat snel voorbij en kon ze opnieuw mee genieten van de rest van de excursie.

Na ruim twee uur keerden we terug naar de haven. We hadden niet alleen ontzettend veel walvissen gezien, maar genoten ook van enkele uren op zee tussen deze indrukwekkende dieren.

💙 Ons moment: We hadden gehoopt een paar walvissen te zien. Uiteindelijk waren het er zoveel dat we soms gewoon niet meer wisten waar we eerst moesten kijken. Dat maakte deze tocht zo bijzonder.

🍷 Welkom in Droom Guesthouse

Na de walvissafari reden we verder richting Franschhoek. Tegen de tijd dat we aankwamen was het al bijna acht uur ’s avonds. Veel van de omgeving konden we daardoor niet meer zien, maar één ding viel meteen op: dit was opnieuw een heel fijne plek om de laatste dagen van onze rondreis door te brengen.

We verbleven in “Droom Guesthouse“, het sfeervolle guesthouse van Kathleen Aerts, voormalig K3-zangeres en oprichtster van Stievie Wonder Tours, de reisorganisatie waarmee we Zuid-Afrika ontdekten. Voor veel Vlamingen is dat een bekende naam, maar vooral de warme en ontspannen sfeer van de accommodatie bleef ons bij.

Na het inchecken schoven we meteen aan voor het diner. Op het menu stonden tomatensoep, spaghetti of een hamburger, gevolgd door een ijsje als dessert. Uiteraard werd ook de eigen wijn van Dreamhouse geschonken. Lekker om de dag mee af te sluiten en nog even na te praten over alles wat we in Hermanus hadden beleefd.

Na een heerlijke nachtrust genoten we van een uitgebreid ontbijt met verse producten. Vooral de pannenkoeken vielen bijzonder in de smaak. Voor we richting de township vertrokken, maakten Nadia en ik nog een rustige ochtendwandeling over het domein. Tussen de wijngaarden en de verzorgde tuin genoten we nog even van de rust. Het was moeilijk te geloven dat we nog geen uur later een totaal andere kant van Zuid-Afrika zouden ontdekken.

🤝 Een bezoek dat ons stil maakte

Na een rustige ochtend in Dreamhouse stapten we opnieuw de bus op. Nog geen half uur eerder wandelden we tussen de wijngaarden en genoten we van een uitgebreid ontbijt. Even later reden we een township binnen, waar het dagelijkse leven er helemaal anders uitzag. Het contrast kon bijna niet groter zijn.

Om de wijk te bezoeken werden we begeleid door twee lokale gidsen. Niet alleen omdat zij de buurt door en door kennen, maar ook omdat ze er zelf wonen. Dankzij hun verhalen kregen we een eerlijke inkijk in het dagelijkse leven en ontdekten we een kant van Zuid-Afrika die je als toerist anders nooit te zien krijgt.

Al snel woonden we ook een plaatselijke viering bij. Dat was een bijzondere ervaring. Er werd uit volle borst gezongen, geklapt en gedanst. Het huisje waar de viering doorging zat vol mensen en de sfeer was warm en hartelijk. Hoewel we de taal niet verstonden, voelden we meteen hoe belangrijk geloof en samenhorigheid hier zijn. Het was totaal anders dan de vieringen die wij kennen en juist daarom zo bijzonder om mee te maken.

Tijdens de wandeling kregen we ook de kans om een eenvoudig huisje binnen te gaan. Het was indrukwekkend om te zien hoe een volledig gezin met beperkte middelen toch een thuis probeert te creëren. Je beseft pas echt hoe anders het leven hier is wanneer je even binnen mag kijken.

Terwijl we verder door de township wandelden, zagen we eenvoudige woningen, vaak gebouwd met golfplaten en ander materiaal dat beschikbaar was. Op sommige plaatsen was er geen stromend water of elektriciteit. Hoe hoger we kwamen, hoe eenvoudiger de leefomstandigheden werden.

Maar wat ons uiteindelijk het meest bijbleef, waren niet de huizen.

Het waren de mensen.

Ondanks de moeilijke omstandigheden werden we overal vriendelijk begroet. Kinderen speelden op straat, buren maakten een praatje en overal zagen we glimlachen. Dat maakte misschien nog wel de meeste indruk. Je beseft hoe relatief veel van onze dagelijkse zorgen eigenlijk zijn.

🎨 Hoop voor de volgende generatie

Onze gidsen vertelden ook over de projecten die ze samen met de buurt organiseren. Met de opbrengst van deze bezoeken zorgen ze er onder andere voor dat 500 kinderen elke zaterdag een warme kom soep krijgen. Daarnaast proberen ze containers om te bouwen tot veilige ontmoetingsplaatsen waar kinderen na school kunnen dansen, muziek maken, tekenen of gewoon kind kunnen zijn.

Dat verhaal raakte ons.

Na de rondleiding vroeg ik daarom bewust naar hun contactgegevens. Niet omdat we op dat moment al een concreet plan hadden, maar omdat we voelden dat we graag iets willen betekenen. Misschien kunnen we vanuit België in de toekomst een klein steentje bijdragen. Dat idee laten we alvast niet los.

We stapten opnieuw de bus op met heel wat indrukken. Zuid-Afrika had ons prachtige landschappen, indrukwekkende dieren en gezellige steden laten zien. Maar dit bezoek herinnerde ons eraan dat een reis soms veel meer is dan mooie foto’s maken. Soms kom je ook thuis met een ander perspectief op de wereld.

💙 Ons moment: Sommige bezoeken blijven je niet zozeer bij om wat je hebt gezien, maar om wat je hebt gevoeld. We verlieten de township met veel bewondering voor de veerkracht van de mensen die we ontmoetten én met de wens om ooit iets voor hen te kunnen betekenen.

🍷 Een namiddag in het gezellige Franschhoek

Na het bezoek aan de township reden we richting centrum Franschhoek. Het contrast met de voormiddag kon bijna niet groter zijn. Om alles even te laten bezinken kregen we wat vrije tijd in het centrum van het dorp.

Franschhoek straalt een heel andere sfeer uit dan de rest van Zuid-Afrika die we tot dan toe hadden gezien. Gezellige terrasjes, kunstgalerijen, boetiekjes en natuurlijk heel wat wijnhuizen bepalen er het straatbeeld. Alles oogt verzorgd en ontspannen, waardoor het heerlijk is om er gewoon wat rond te wandelen.

Wij namen rustig de tijd om enkele winkeltjes binnen te stappen en kochten nog een paar leuke souvenirs als herinnering aan onze reis. Daarna genoten we van een terrasje in het zonnetje. Na de vele indrukken van de voormiddag deed het deugd om gewoon even rustig rond te wandelen en van de gezellige sfeer te genieten.

🍷 Tijd om de Zuid-Afrikaanse wijnen te ontdekken

Na onze wandeling was het tijd voor iets waar Franschhoek wereldwijd om bekendstaat: wijn.

Tijdens een gezellige wijntasting maakten we kennis met verschillende Zuid-Afrikaanse wijnen. We kregen niet alleen de kans om te proeven, maar ook uitleg over de druivensoorten, de productie en de typische kenmerken van elke wijn. De degustatie vond plaats tussen de wijngaarden, met uitzicht op de omliggende bergen. Of we na afloop plots echte wijnkenners waren? Zeker niet. Maar we hadden wel opnieuw iets typisch Zuid-Afrikaans leren kennen en genoten vooral van de ontspannen sfeer.

Ook al zijn we geen echte wijnkenners, het was leuk om op deze manier kennis te maken met de rijke wijncultuur van de streek. De ontspannen sfeer, de prachtige omgeving en de passie waarmee alles werd uitgelegd maakten van deze degustatie een aangename ervaring.

🍸 Nog even genieten

Na de wijntasting keerden we terug naar “Droom Guesthouse”. Voor het eerst in enkele dagen hadden we een paar uur helemaal voor onszelf. Dat deed deugd.

Ik besloot het zwembad te trotseren. Het water was allesbehalve warm. Van een verfrissende duik was geen sprake, het was gewoon ijskoud. Heel even voelde ik me een ijsbeer… al was dat de enige beer die we tijdens onze Zuid-Afrika-rondreis zouden tegenkomen.

Met een gin-tonic in de hand en enkele reisgenoten rond het zwembad blikten we terug op de voorbije twee weken. We haalden herinneringen op aan de safari’s, de nijlpaarden, Kaapstad, de walvissen en alle kleine momenten die onze reis zo bijzonder hadden gemaakt.

We blikten terug op de safari’s, de nijlpaarden, Kaapstad, de walvissen en alle kleine momenten die onze reis zo bijzonder hadden gemaakt

Het was zo’n namiddag waarop niemand nog ergens naartoe moest. Geen excursies, geen planning, gewoon genieten van het mooie weer, de rustige omgeving en elkaars gezelschap. Stilaan beseften we dat onze Zuid-Afrika-rondreis bijna voorbij was.

🍝 Onze laatste avond

Na onze ontspannen namiddag aan het zwembad maakten we ons klaar voor onze laatste avond in Zuid-Afrika. We trokken met de hele groep naar een gezellig Italiaans restaurant in het centrum van Franschhoek.

Voor Nadia kon die avond niet meer stuk. Zij is een grote liefhebber van de Italiaanse keuken en genoot zichtbaar van haar favoriete gerechten. Voor mij lag dat iets anders. Na twee weken vol heerlijke Zuid-Afrikaanse steaks moest ik plots een pizza bestellen. Laat ons zeggen… ik heb me opgeofferd. 😄

Maar eerlijk is eerlijk: het eten was lekker. Alleen had ik zonder twijfelen nog een laatste steak gekozen als ik de kans had gekregen.

De sfeer aan tafel maakte uiteindelijk alles goed. We blikten samen met onze reisgenoten terug op bijna drie onvergetelijke weken vol safari’s, indrukwekkende natuur, bruisende steden en heel wat mooie ontmoetingen.

Uiteraard namen we ook uitgebreid de tijd om onze gids Decense en onze chauffeur te bedanken. Dankzij hun enthousiasme, kennis en goede zorgen konden we Zuid-Afrika op een ontspannen en zorgeloze manier ontdekken. Zonder hen was deze reis nooit dezelfde geweest.

Langzaam drong het besef door dat dit echt onze laatste avond was. Nog één keer samen tafelen, nog één keer lachen met de verhalen van de voorbije dagen en nog één keer genieten van het gezelschap van een fantastische reisgroep.

🌿 Een warm afscheid van “Droom Guesthouse”

Na een laatste heerlijke nacht genoten we opnieuw van een uitgebreid ontbijt in “Droom”. Voor we richting luchthaven vertrokken, hadden we onszelf nog één keer verwend met een ontspannende massage. Na bijna drie intensieve weken vol indrukken was dat de perfecte manier om onze rondreis af te sluiten.

Lang konden we echter niet nagenieten. Nog maar net van de massagetafel, kregen we het bericht dat Kathleen Aerts was aangekomen. Iedereen haastte zich naar buiten om haar te begroeten en natuurlijk ook om nog snel een groepsfoto te maken. Dat zorgde voor heel wat gelach.

🏛️ Nog een laatste halte: Stellenbosch

Onderweg naar de luchthaven maakten we eerst nog een korte stop bij de Drakenstein Correctional Centre, de gevangenis waar Nelson Mandela de laatste drie jaar van zijn gevangenschap doorbracht. Voor de ingang staat een indrukwekkend standbeeld van Mandela met opgeheven vuist, een symbolische plaats die herinnert aan een belangrijk hoofdstuk uit de Zuid-Afrikaanse geschiedenis.

Daarna reden we verder naar Stellenbosch, één van de bekendste wijnstadjes van Zuid-Afrika. We kregen nog even de tijd om door het gezellige centrum te wandelen, een lichte lunch te eten en de laatste souvenirs te kopen.

Zoals wel vaker tijdens deze reis gingen onze laatste Zuid-Afrikaanse randjes niet naar grote souvenirs…

…maar naar badeendjes. 🦆 Die mochten natuurlijk niet ontbreken in onze collectie.

✈️ Tijd om naar huis te vliegen

Na onze laatste stop was het echt zover. We reden richting luchthaven van Kaapstad, waar we onze prachtige rondreis feestelijk afsloten met sushi en een glaasje champagne.

Een betere manier om afscheid te nemen van Zuid-Afrika konden we ons moeilijk voorstellen.

Gelukkig maakte Emirates ook de terugreis bijzonder aangenaam. Dankzij de uitstekende service, het uitgebreide entertainment en de comfortabele vlucht verliepen zowel de tussenstop in Dubai als de terugvlucht naar Brussel bijzonder vlot.

Na bijna drie onvergetelijke weken kwamen we weer thuis.

En zoals na elke mooie reis voelden we hetzelfde.

Het is heerlijk om de wereld te ontdekken… maar thuiskomen heeft toch ook altijd iets bijzonders.

Lees ook deze verhalen uit onze Zuid-Afrika rondreis

Benieuwd naar onze volledige rondreis? Bekijk ook onze andere reisverhalen uit Zuid-Afrika en ontdek alle bestemmingen stap voor stap.